Cerita Lucu Si Kabayan Dan Pak Ustad

si kabayan dan pak ustad


Cerita Lucu Si Kabayan dan ustad


Si Kabayan seorang laki-laki yang beasal dari desa, telah lima tahun menuntut ilmu di negeri paman sam. Suatu hari… ia kembali ke desanya. Nyai Iteung (Istrinya) merasa heran dengan perubahan yang terjadi pada diri sang suami (Kabayan). Kabayan yang dulunya rajin shalat… kini ga pernah lagi terlihat pergi ke masjid “boro-boro ke masjid… shalat di rumahpun ga pernah”…Iteung penasaran dan menanyakan kepada sang suami kenapa dia menjadi berubah. “Kang Kabayan! Iteung mah ngerasa aneh sama akang!” Kata iteung heran

“Aneh kenapa atuh nyi!” Jawab kang Kabayan.
“Kenapa sekarang akang jarang shalat… jarang ngaji…. dan ga pernah pergi ke masjid!” tambah iteung.
“Sekarang saya punya keyakinan baru dari negeri paman sam sana iteung!” jawab Kabayan dengan nada tinggi.
“Astaghfirullah….! kenapa akang jadi begini?” Iteung sedih.
“Sudahlah Iteung… kamu bawa saja kiayi atau ustad paling hebat di kampung ini! dia pasti ga bisa jawab pertanyaan akang, dia pasti jadi pengikut akang” Kata Kabayan dengan sombong.

Iteung merasa khawatir… iapun bergegas memanggil ustad Asep, salah satu guru ngaji di kampung tetangga. Atas panggilan Iteung, datanglah sang ustad ke rumah si Kabayan.

“Anda siapa?” tanya kabayan.
“Saya ustad Asep, dari kampung sebelah”
“Benar kamu ustad? kalo benar kamu ustad… dan kamu percaya bahwa tuhan itu ada, kamu pasti bisa menjawab pertanyaan saya. Tetapi kalau tidak bisa… tinggalkan saja agamamu itu!” Kabayan menantang sang ustad…
“InsyaAllah… jika Allah mengijinkan saya akan menjawabnya.”
Kata ustad,
“Kamu jangan yakin dulu… di Amerika saja, waktu saya kuliah… Profesor paling pintar sekalipun tidak ada yang bisa menjawab” Hardik Kabayan dengan yakin.
“Kalau begitu… pertanyaan apa yang akan kang Kabayan tujukan pada saya?” Tanya ustad.
“Begini…

1. Kalau benar tuhan itu ada, tunjukan wujud tuhan kepada saya.
2. Kalau benar manusia mempunyai takdir, apa itu takdir dan tunjukan pula pada saya.
3. Setan itu kan diciptakan dari Api, lalu kenapa tuhan memasukan setan ke dalam neraka? bukankah neraka juga terbuat dari api? apakah setan akan merasa sakit dengan api? mengapa tuhan tidak berfikir sampai kesitu?”

“PLAK….” (itu gambaran saya tentang suara tamparan) tiba-tiba sang ustad menampar pipi Kabayan dengan keras.
“Aduh…. kenapa kamu menampar saya? kamu marah? kalau tidak bisa membuktikan jangan marah!” kata Kabayan

Sang ustad tersenyum. “Itu adalah jawaban dari ketiga pertanyaan akang”

Kabayan : “Kalau kalah jangan marah…”
Ustad : “Bagai mana rasa tamparan saya”
Kabayan : “Sakit!”
Ustad : “Akang percaya rasa sakit itu ada?”
Kabayan : “Saya percaya!”
Ustad : “Tunjukan wujud sakit itu pada saya”
Kabayan : “Saya tidak bisa menunjukan wujudnya”
Ustad : “Itulah jawaban pertanyan pertama anda. Sesungguhnya Tuhan itu ada namun manusia tidak akan mampu melihat wujudnya”
Ustad : “Apakah sebelum saya datang Akang berfikir akan merima tamparan dari saya hari ini?”
Kabayan : “Tidak!”
Ustad : “itulah yang dinamakan takdir…”
Ustad : “terbuat dari apa tangan saya?”
Kabayan : “Kulit…”
Ustad : “Terbuat dari apa pipi Akang?”
Kabayan : “Kulit juga.”
Ustad : “Bagaimana rasa tamparan saya?”
Kabayan : “sakit!”
Ustad : “Walaupun setan terbuat dari api dan neraka pun terbuat dari api… jika Tuhan berkehendak maka neraka merupakan tempat yang menyakitkan bagi setan”
Mendengar jawaban dari sang ustad… sikabayan terdiam.

Cerita Lucu Si Kabayan Pelesir ka Amerika

cerita lucu

Cerita Lucu Si Kabayan Pelesir ka Amerika


Kabayan jeung Mitoha na pelesir ka Amerika. Diditu maranehna jalan jalan ka musieum.

Kabayan keur molototan Mumi mesir kuno, pas di handapeun peti batu na aya tulisan 1227BC.

Kabayan : "Abah...aya angka di batu ieu 1227BC maksudna naon nya, Abah?"

Mitoha : "Ah sia mah dasar kampung, katingali kurang gaul, teu gableg ka nyaho... Eta teh PIN BlackBerry na Firaun...!"

Cerita Lucu Si Kabayan Ngambil Nangka

cerita lucu si kabayan

Cerita Lucu Si Kabayan Ngambil Nangka


Si Kabayan di suruh mengambil nangka oleh mertuanaya. “Yang tua ngambil nangkanya yah, Kabayan!” kata mertuanya.

Pergilah si Kabayan ke kebun dengan membawa golok untuk mengambil nangka. Setelah sampai di kebun, si Kabayan tengak-tengok kanan-kiri mencari buah nangka yang besar. Akhirnya ia menemukan nangka yang sudah tua dan besar sekali. Diambillah buah nangka tersebut, setelah diangkat beratnya ngga ketulungan.

Wah ngga bakalan ke angkat nih buah nangkanya,” Pikir si Kabayan.
Akhirnya si Kabayan menghanyutkan buah nangka tersebut ke sungai. Hei.. nangka, kamu pulang duluan yah!” Kata si Kabayan kepada buah nangka.
Setelah sampai dirumah, si Kabayan ditanya oleh mertuanya.
“Kabayan, dapat ngga buah nangkanya?”
“Ya dapat lah, sudah tua besar lagi buahnya.” Kata si Kabayan.
“Sekarang mana atuh buah nangkanya?” mertuanya bertanya.
“Aih, belum datang yah? Kan tadi teh di hanyutkan ke sungai, disuruh pulang duluan”, kata si Kabayan.
Ari kamu teh jadi orang bodo pisan Kabayan. Masa ada buah nangka bisa pulang sendirian!” Mertua si Kabayan jadi sewot dibuatnya.
Wah, yang bodo mah buah nangkanya atuh, sudah tua ngga tahu jalan pulang,” Kata si Kabayan sambil ngeloyor pergi.

Cerita Lucu Si Kabayan Ngawas Ujian

cerita lucu


Cerita Lucu Si Kabayan Ngawas Ujian


Duka timana alesanna si kabayan meunang tugas ngawas ujian barudak SMP..
Singketna carita nalika keur ujian matematika di ruangan anu simpe jempling teu kadenge sora jangkrik-jangkrik acan….
Na ari peledek teh bau hitut… bau anu bener-bener bau…. atuh para siswa teh jadi rame pada nutup irungna masing-masing….  ngan si kabayan nu teu nutup irung teh da rumasa meureun.
Supaya ulah kapanggih si kabayan akhirna nyarita bari jiga anu rada nyentak…
”Saha ieu anu teu sopan …make hitut di jero ruangan ujian…”

Kabeh murid saling tuduhkeun ka babaturanna bari heureuy….  akhirna si kabayan nyarita kieu

“..ehem… barudak… bapa apal saha diantara aranjeun anu hitut…. jeung bapa erek mere nyaho jawaban soal ujian lamun aya anu ngaku hitut….”

Na atuh ari cung teh kabeh pada ngaku hitut…abdi pa….abdi pa…kabeh nagku…da hayang jawaban ujian..

Cerita Lucu Si Kabayan Sakit Telunjuk

cerita lucu


Cerita Lucu Si Kabayan Sakit Telunjuk


Suatu ketika si Kabayan memeriksakan diri ke dokter. Ia mengeluhkan badannya sakit semua.

“Di mana yang terasa sakit?” tanya Dokter.
“Semua sakit, Dok.”

“Coba yang lebih jelas, di mana tepatnya?”
“Semuanya!” kata Kabayan keukeuh.

Kabayan lalu menyentuh lutut dengan telunjuk kanannya. “Auww, sakit!”
Kemudian menyentuh pipi, jidat, bahkan perutnya, semuanya diiringi teriakan kesakitan. “Tuh kan Dok, semuanya sakit!”

Si dokter memeriksa dengan teliti. “Ini mah bukan semuanya sakit, Kabayan, tapi tulang telunjuk kamu yang retak!”

Cerita Lucu Si Kabayan Ngadeupaan Lincar

cerita lucu


Cerita Lucu Si Kabayan Ngadeupaan Lincar


Si Kabayan jalma miskin taya kaboga. Di sakampung éta mah pangmalaratna baé meureun. Imahna teu béda ti saung butut. Ari pagawéanana, kitu wé buburuh ngoréd.

Béda deui jeung tatangga Si Kabayan, bandar munding anu kacida beungharna. Sawahna lega, kebonna puluhan héktar, imahna gé nya gedé nya agréng.

Sakali mangsa tatangga Si Kabayan téh hajat gedé, ngawinkeun anakna. Ondangana kacida lobana, boh ti nu jauh boh ti nu deukeut. Carék wiwilanganana salembur éta mah diondang kabéh, iwal Si Kabayan.

Si Kabayan jeung pamajikanana teu kira-kira waé nalangsaeunana. Tuluy waé Si Kabayan téh ngalaan baju, kencling indit ka pipir imah nu boga hajat, pék ngadeupaan lincar.

“Sadeupa, dua deupa, tilu deupa, …,” cenah.

Sémah kacida kagéteunana, nénjo kalakuan Si Kabayan kitu téh. Saréréa ngariung nénjokeun Si Kabayan ngadeupaan imah nu boga hajat.

Pribumi ogé norojol; barang ngadéngé rebut-ribut di luar téh, gancang kaluar. Ari rét ka Si Kabayan, manéhna ngajenghok, tuluy nanya ka Si Kabayan.

“Ku naon Kabayan, manéh téh ngadeupaan lincar? Bet éta jeung teu dibaju kitu, kawas budak waé.”

Témbal Si Kabayan, “Wah, mun kolot gé diondang.”

Nu boga hajat pohara éraeunana, rumasa ngabéda-béda jelema. Gancang waé nyarita.

“Kapan ti kamari gé diondang. Manéhna mah sok pohoan. Gancang balik, dibaju heula, engké ka dieu, sakalian bawa pamajikan,” kitu ceuk nu boga hajat téh.

Si Kabayan kacida atoheunana.

Cerita Lucu Si Kabayan Dan Baju Hitam

si kabayan dan baju hitam

Cerita Lucu Si Kabayan Dan Baju Hitam



Suatu ketika Kabayan kehilangan baju hitam kesayangannya.

Shg kesehariannya kini ia sering memakai baju putih.

Yg anehnya kini ia sering mengucapkan alhamdulillah berkali-kali.

Teman Kabayan bernama Ujang penasaran atas tingkah laku Kabayan akhir2 ini.

Ujang : Kang Kabayan, kenapa sekarang sering pakai baju putih?

Kabayan : Karena baju hitam saya hilang.

Ujang : Baju hilang namun kenapa sering mengucapkan kalimat alhamdulillah berkali-kali?

Kabayan : Karena saya harus banyak bersyukur.

Ujang : Banyak bersyukur karena apa?

Kabayan : Karena saat ini saya sedang tidak pakai baju hitam yg hilang. Jika saya sedang memakainya, tentu saya pun ikut hilang bersama baju hitam tersebut….

Ujang : !!!!????

Cerita Lucu Si Kabayan Bahasa Sunda - Ngala Tutut

si kabayan ngala tutut

Cerita Lucu Si Kabayan - Ngala Tutut


Cék Ninina, “Kabayan ulah héés beurang teuing, euweuh pisan gawé sia mah, ngala-ngala tutut atuh da ari nyatu mah kudu jeung lauk.”

Cék Si Kabayan, “Ka mana ngalana?”

Cék ninina, “Ka ditu ka sawah ranca, nu loba mah sok di sawah nu meunang ngagaru geura.

Léos Si Kabayan leumpang ka sawah nu meunang ngagaru. Di dinya katémbong tututna loba, lantaran caina hérang, jadi katémbong kabéh. Tututna pating golétak. Tapi barang diteges-teges ku Si Kabayan katémbong kalangkang langit dina cai. Manéhna ngarasa lewang neuleu sawah sakitu jerona. Padahal mah teu aya sajeungkal-jeungkal acan, siga jero sotéh kalangkang langit. Cék Si Kabayan dina jero pikirna, “Ambu-ambu, ieu sawah jero kabina-bina caina. Kumaha dialana éta tutut téh? Lamun nepi ka teu beunang, aing éra teuing ku Nini. Tapi éta tutut téh sok dialaan ku jalma. Ah, dék dileugeutan baé ku aing.”

Geus kitu mah Si Kabayan léos ngala leugeut. Barang geus meunang, dibeulitkeun kana nyéré, dijejeran ku awi panjang, sabab pikirna dék ti kajauhan baé ngala tutuna moal deukeut-deukeut sieun tikecebur. Si Kabayan ngadekul, ngaleugeutan tutut méh sapoé jeput, tapi teu aya beubeunanganana, ngan ukur hiji dua baé. Kitu ogé lain beunang ku leugeut, beunang sotéh lantaran ku kabeneran baé. Tutut keur calangap, talapokna katapelan ku leugeut tuluy nyakop jadi beunang. Lamun teu kitu mah luput moal beubeunangan pisan, sabab ari di jero cai mah éta leugeut téh teu daékeun napel, komo deui tutut mah da aya leuleueuran. Di imah ku ninina didagoan, geus ngala salam, séréh jeung konéng keur ngasakan tutut. Lantaran ambleng baé, tuluy disusul ku ninina ka sawah. Kasampak Si Kabayan keur ngaleugeutan tutut.

Cék ninina, “Na Kabayan, ngala tutut dileugeutan?”

Cék Si Kabayan, “Kumaha da sieun tikecebur, deuleu tuh sakitu jerona nepi ka katémbong langit.”

Ninina keuheuleun. Si Kabayan disuntrungkeun brus ancrub ka sawah.

Cék Si Kabayan, “Heheh él da déét.”